Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/6023 K.2025/9545

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, reddedilen nafaka ve tazminat talepleri yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 07.10.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı ... vekili Avukat ... ve karşı taraf davalı ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar arasında 11.02.2018 tarihinde meydana gelen ve ceza yargılamasına konu olan olaya ilişkin, Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2022 tarihli ve 2019/653 esas, 2022/72 karar sayılı dosyasında verilen mahkumiyet kararının kesinleştiği, hukuk hakiminin ceza mahkemesinin maddi vakıa konusundaki kabulü ile bağlı olduğu belirtilerek, 03.02.2022 tarihli karardaki maddi vakıa sübut kabul edilerek, taraflar arasında kusur belirlemesi cihetine gidilmiş ise de; mezkur karara yapılan itiraz üzerine anılan kararın kaldırıldığı,

kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama neticesinde Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2023 tarihli ve 2022/480 esas, 2023/634 karar sayılı ilamı ile bu kez erkeğin de kasten yaralama eyleminden dolayı cezalandırılması yoluna gidildiği, bu kararın da Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 18.12.2024 tarihli ve 2024/668 esas, 2024/2820 karar sayılı ilamı kesinleştiği anlaşılmıştır.

O halde Bölge adliye mahkemesince Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2023 tarihli ve 2022/480 esas, 2023/634 karar sayılı kesinleşmiş ilamı da nazara alınarak kusur belirlemesi yapılıp ve boşanmanın fer'i talepleri yönünden karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.