Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/6195 K.2024/6150

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı anne tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı anne vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava dilekçesinde özetle; boşanma ilâmıyla ortak çocuğun velâyetinin anneye verilerek baba ile kişisel ilişki tesis edildiğini, çocuğu görüşme sürelerinin yetersiz kaldığını iddia ederek kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anneye dava dilekçesi tebliğ edilmesine rağmen davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; boşanma ilamı ile kurulan kişisel ilişkinin "yılın her günü yatılı olmamak şartıyla kişisel ilişki tesisine" gelişen durum ve koşullar itibariyle kullanılamaz hale geldiğini, davacı ve çocuğun menfaatini olumsuz etkilediğini, davacının askeri personel olup Şemdinli'de görev yaptığını çocuğun ise Sarıkamış'ta ikamet ettiğini, davacı ile çocuk arasında sağlıklı bir ilişki kurulamadığını çocuğu ile yatılı ve geniş kapsamlı olacak şekilde kişisel ilişki talep ettiği, evinde çocuğun yatılı kalabileceği ortamı kurduğu,

babanın çocuk ile kişisel ilişki kurarken karşı taraf ile iletişim problemleri yaşadığı, çocuğun baba ile kişisel ilişki kurduğu zamanlarda daha fazla zaman geçirmeye yönelik tavırlar sergilediği, çocuğun dava tarihinde üç yaşını doldurduğu bu nedenle anne bakım ve şefkatine muhtaç olma döneminde bulunmadığı tabi ki bulunduğu yaş itibariyle anne yakınlığının çocuk açısından önemli olduğu ancak baba ile de kuracağı ilişkinin gelişimini ve yetişkinlikte kuracağı ilişkileri etkileyeceği, güvenme duygusunu etkileyeceği ve geliştireceği için önem arz ettiği, çocuğun, taraflar ayrı olsalar dahi her iki ebeveyne olan ihtiyaçlarının sürdüğünü,

babanın çocuk ile vakit geçirme hususunda motivasyonunun yüksek olduğu, babanın babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, yatılı olacak şekilde çocukla düzenli ve sürekli bir kişisel ilişki kurmak ve bu ilişkiyi elde etmek hakkının mevcut olduğu, sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde bu hakkın kaldırılabileceği veya sınırlanabileceği, çocuk ile babası arasında yeterli kişisel ilişki kurulamadığı takdirde güven duygusunun oluşamayacağı açık olup küçüğün baba ile düzenli yatılı kişisel ilişki kurmasına engel olacak somut bir veriye rastlanılmadığı,

kurulmuş olan kişisel ilişkinin , çocuğun içinde bulunduğu yaş itibariyle babalık duygularını tatmine elverişli olmadığı gibi, çocuğun da baba sevgi ve şefkatini tatmasına da yeterli olmadığı gerekçesi ile; davanın kabulü ile baba ile çocuk arasında "Her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri sabah saat 10:00'dan takip eden pazar günü akşam saat 18:00'a kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 10:00'dan 3. günü saat 18:00'a kadar, her yıl sömestır tatilinin (yarıyıl tatili) ilk haftası cumartesi günü sabah saat 10.00 dan, takip eden cuma günü akşam saat 18.00'e kadar, her yıl ara tatil döneminin ilk haftası cumartesi günü sabah saat 10.00 dan,

takip eden çarşamba günü akşam saat 18.00'e kadar, her yıl 1 Temmuz sabah saat 10:00'dan 31 Temmuz saat 18:00'a kadar, her yıl babalar günü sabah saat 10:00'dan akşam saat 18:00'e kadar" kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde;müvekkilinin ortak çocuk ile davacı baba arasında çocuğun yaşı ve kreşe gitmesi hususları dikkate alınarak yatılı kişisel ilişki kurulmasına rızasının olduğunu beyan ettiğini, müvekkilinin karşı çıktığı tek hususun davacının talep ettiği şekilde her 2 ayda 15 gün olacak şekilde kişisel ilişki kurulması talebinin olduğunu, yerel mahkemece her ne kadar davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davacı tarafın talep etmiş olduğu şekilde değil taraflarının yargılamanın en başından itibaren kabul ve talep ettikleri şekilde hüküm kurulduğunu,

ancak buna rağmen yerel mahkemenin haksız ve hukuka aykırı bir şekilde davacı lehine vekâlet ücretine hükmettiğini, bu hususun hem müvekkilinin kabul beyanına hem de dosyanın niteliğine aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek vekâlet ücreti yönünden istinaf talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı anne vekili temyiz dilekçesinde; istinaf kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci, 371 inci, 323 üncü ve 326 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı anne vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,