Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/6287 K.2024/5962

Taraflar arasındaki boşanma davasından sonra açılan maddî-manevî tazminat ile yoksulluk nafakası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı kadın tarafından 75.000,00 TL maddî - 75.000,00 TL manevî tazminat ile aylık 2.000,00 TL yoksulluk nafakası talebinde bulunulmuş olp, reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar tazminatlar yönünden 150.000,00 TL, yoksulluk nafakası yönünden yıllık 24.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.