Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/6419 K.2025/3345

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, erkeğin maddî ve manevî tazminat talebinin reddi yönünden; davalı-davacı kadın vekili tarafından ise TMK'nın 161 maddesine dayalı boşanma talebinin reddi, yoksulluk nafakasına hükmedilmemesi, ÜFE oranında artırılmaması, iştirak nafakasının miktarı ve ÜFE oranında artırılmasına dair karar verilmemiş olması ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle;

kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.