Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/6568 K.2024/9933

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalılar vekili tarafından asıl davanın reddi, birleşen davanın kabulü yönünden; davalı-davacı vekili tarafından ise birleşen davanın kısmen kabulü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, gereği düşünüldü:

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince her iki tarafın davalarının reddine yönelik verilen hüküm davalı davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, davacı- davalılar tarafından istinaf yoluna başvurulmamıştır. Bölge Adliye Mahkemesince davalı- davacının birleşen davasının kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine her iki taraf temyiz yoluna başvurmuştur. Asıl davanın reddine yönelik hüküm davacı- davalılar vekili tarafından istinaf edilmemiş iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davacı- davalıların Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı asıl davanın reddine yönelik temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davacı- davalıların asıl davanın reddine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2. Davacı -davalılar vekilinin diğer, davalı -davacı vekilinin ise tüm temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.