KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2024/6711 E., 2025/3532 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/994 E., 2024/1337 K.
- Dava türü
- Boşanma
- İlk derece mahkemesi
- Çan Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Sayısı
- 2023/499 E., 2023/434 K.
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği ve aleyhine hükmedilen vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle taraflar arasında Batman 2. Aile Mahkemesi'nin 2023/666 Esasına kayden yapılan yargılama neticesinde verilen boşanma kararının 19.03.2024 tarihinde kesinleştiği, oysa ki davacı kadının 19.12.2023 tarihinde boşanma davasından feragat ettiği, feragat iradesinin mahkemeye ulaştığı ve açıklandığı tarihte kesin bir hükmün hukuki sonuçlarının doğduğu,
Bölge Adliye Mahkemesince boşanma kararının kesinleştiğinden bahisle davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin sonuca etkili olmayacağının anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/6711, K. 2025/3532, 10 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama