Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/6752 K.2025/4164

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- davalı kadın vekili tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadının reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Harç ve gider avansının ödenmesi" başlıklı 120 nci maddesinde, "Davacı, yargılama harçları ile her yıl Adalet Bakanlığınca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı, dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır." hükmü, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun "Harcı ödenmiyen işlemler" başlıklı 32 nci maddesinde ise, "Yargı işlemlerinden alınacak harclar ödenmedikçe mütaakıp işlemler yapılmaz.

Ancak ilgilisi tarafından ödenmiyen harcları diğer taraf öderse işleme devam olunmakla beraber bu para muhakeme neticesinde ayrıca bir isteğe hacet kalmaksızın hükümde nazara alınır." hükmü düznelenmiştir. Somut uyuşmazlıkta; dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde kadının boşanma davasına karşı, erkek tarafından açılan karşı davanın yargılama harçlarının yatılmadığı görülmüştür.

Açıklanan kanun hükümlerine göre yargılama harçları yatırılmadan, erkeğin karşı davası yönünden yargılama yapılamaz ve hüküm verilemez. Bu hale göre Mahkemece, erkeğin karşı davasında yargılama harçları yönünden 492 sayılı Kanunun 30 ve 32 nci maddeleri gereğince işlem yapılması gerekirken, yargılama harçları yatırılmadan yargılama yapılarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.