KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2024/6859 E., 2025/3513 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/1028 E., 2024/1135 K.
- Dava türü
- Boşanma
- İlk derece mahkemesi
- Kocaeli 5. Aile Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/113 E., 2023/97 K.
Karar Metni
335 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafaka taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Toplanan delillerden ve dosya içindeki sosyal ekonomik durum araştırmalarından davalı kadının çalışmadığı, bir gelirinin olmadığı anlaşılmaktadır. Davalı kadın boşanmakla yoksulluğa düşecektir. Tarafların ekonomik ve sosyal durumları, evlilikte geçen süre, yaşları ve ortak çocuklarının olmadığı nazara alınarak davalı kadın yararına bir defaya mahsus olmak üzere toptan yoksulluk nafakası verilmesi gerekirken, davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/6859, K. 2025/3513, 10 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama