Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/7006 K.2024/6565

Vesayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin 06.06.2024 tarihli ara kararı ile kısıtlı adayının Adli Tıp Kurumu tarafından randevu günü verilen tarihte gözlem ihtisas dairesine zorla sevkinin sağlanması ve son altı ay içinde çekilmiş 2 adet fotoğrafının randevu tarihinden önce Mahkemeye getirilmesi hususunda müzekkere yazılmasına karar verilmiştir.

Kararın kısıtlı adayı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesinin 10.06.2024 tarihli ara kararı ile, 06.06.2024 tarihli ara kararın istinafa tâbi bir karar olmadığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının kısıtlı adayı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı kısıtlı adayı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 16.07.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (ç) bentleri uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar kısıtlı adayı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (ç) bentleri uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 16.07.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Temyiz edilemeyen kararlar 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinde düzenlenmiştir.

Maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre "kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar" temyiz edilemez.

Yine aynı maddenin birinci fıkrasının (ç) bendine göre "çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar" temyiz edilemez. 6100 sayılı Kanun'un 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin 19 uncu alt bendi uyarınca "vesayet işleri" çekişmesiz yargı işlerindendir. Bu itibarla, vasi atanması talebine konu davada Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kesindir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.