Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/7019 K.2025/364

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen davası, ziynet alacağı davasının kabulü yönünden; davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından ise ziynet alacağı davasının reddedilen kısmı, iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Dosya içeriğine göre davalı-karşı davacı kadın tarafından 133.048,16 TL'lik ziynet bedeli için açılan davada, yapılan yargılama neticesinde; kadının ziynet alacağı davasının kısmen kabulü ile 60.086,65 TL ziynet bedelinin erkekten alınıp kadına verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından ziynet alacağı davasının reddedilen kısmı, davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından ziynet alacağı davasının kabul edilen kısmı temyiz edilmiştir.

Ziynet alacağı davasında, reddedilen ve kabul edilen kısım Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin ziynet alacağı davası yönünden temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Taraf vekillerinin karşılıklı boşanma davaları ve fer'îleri yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.