Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/7056 K.2024/5958

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü tamamen kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.05.2024 tarihli ve 2023/4762 Esas, 2024/3540 Karar sayılı kararıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davacı kadın vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; onama kararının hatalı olduğunu belirterek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçeden belirtilen sebeplerden kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davacı kadın vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26.09.2004 tarih ve 5236 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427 ile 444 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı düzenlemesine yer verilmiş olup, bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra anılan mahkemelerce verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca tesis edilen kararlar hakkında 6100 sayılı Kanun'da karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, 6100 sayılı Kanun'un temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması sonucunda verilen Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davacı kadın vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.