Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/7089 K.2025/4260

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı erkek tarafından evlilik birliğinin sarsılması nedeni dayalı olarak açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince davacı erkeğin yargılama sırasında vefat etmesi nedeniyle boşanma davasının konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davacı erkek mirasçıları tarafından kusur tespiti yönünden davaya devam edildiğinden davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olmadığının tespitine karar verilmiş, davacı mirasçılarının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince toplanan delillerden davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı kadın tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince davalı kadının evlilik birliği içerisinde taraflarla birlikte yaşayan kendi oğlunun evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, bu suretle boşanmaya sebep olan olaylarda kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiş ise de, kadına yüklenen bu kusura yönelik tanık beyanlarının sebep ve saiki belli olmayan soyut nitelikteki beyanlar olduğu, bu kusurun ispatlanmış kabul edilemeyeceği, ispatlanmayan vakıanın kadına kusur olarak yüklenilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır. Hal böyle iken kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olmadığının tespitine kararı verilecek yerde hatalı değerlendirme ile kadının kusurlu bulunması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.