Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/7123 K.2025/3662

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, asıl davanın kabulünü, tedbir, iştirak nafakası miktarlarını, aleyhe tazminat verilmesini ve lehe tazminat verilmemesi yönünden; davacı-davalı kadın vekili tarafından ise kusur belirlemesi karşı davanın kabulünü, aleyhe tedbir, iştirak nafakası verilmesi ile lehe yoksulluk nafakası verilmemesi yönünden olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle ortak çocuğun temyiz aşamasında ergin hale geldiğinin anlaşılmış bulunmasına göre davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için nafaka talep edenin boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin belirlenmesi gerekir. Dosya arasında bulunan sosyal ve ekonomik durum araştırması tutanaklarında erkeğin sanayide iş yerinin olduğu, kadının ise giyim üzerine dükkanı olduğu belirtilmiştir. Davacı-davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde giyim üzerine olan dükkanı kapattığını ve aktif bir gelirinin bulunmadığını beyan etmiştir.

Gerçekleşen bu durum karşısında Bölge Adliye Mahkemesince yeniden araştırma yapılarak davacı-davalı kadının dükkanının bulunup bulunmadığı, kapatılmış ise haklı bir sebebe dayanıp dayanmadığı, gelirinin bulunup bulunmadığı ve varsa düzenli ve yeterli olup olmadığı hususun araştırılarak yoksulluk nafakası (TMK md.175) istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.