Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/7433 K.2025/4749

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile kadının birleşen önlem nafakası davasının kabulü yönlerinden temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

1.Erkeğin kadının birleşen önlem nafakası davasının kabulüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya içeriğine göre kadının bağımsız tedbir nafakası davası yönünden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen tedbir nafakasının toplam yıllık miktarı 6.000,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 378.290,00TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davacı-davalı erkek vekilinin bu hususa yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Erkeğin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı-davalı erkek vekili 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesine dayalı olarak asıl ve birleşen boşanma davası açmış, davalı-davacı kadın vekili de 4721 sayılı Kanun'un 197 nci maddesine dayalı birleşen önlem nafakası davası açmış, davalarının yapılan yargılaması sonucunda, İlk Derece Mahkemesince evlilik birliğinin sarsılmasında erkeğin ağır, kadının az kusurlu oldukları, kadının ayrı yaşamakta haklı olduğundan bahisle erkeğin boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve erkeğin tazminat taleplerinin reddine, kadının birleşen önlem nafaka davasının da kabulüne karar verilmiş,

İlk Derece Mahkemesinin bu kararı, erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile kadının birleşen önlem nafakası davasının kabulü yönlerinden istinaf edilmiştir. Davalı-davacı kadın vekili erkeğin boşanma davasının kabulü yönünden kararı istinaf etmediğinden boşanma hükmü bu aşamada kesinleşmiştir.

Mahkemece kimlik tespiti yapılan taraflar bizzat sundukları 07.05.2025 tarihli dilekçeleri ile davalarından karşılıklı feragat ettiklerini bildirmiştir.

7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 29 uncu maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 310 uncu maddesine eklenen üçüncü fıkrasına göre feragatin, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması hâlinde, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.

Buna göre temyiz incelemesi aşamasında ortaya çıkan feragat asıl davada olan boşanma davası yönünden etki etmeyecek ise de henüz kesinleşmeyen boşanmanın fer'ileri yönünden taraflara feragat iradelerinin bulunup bulunmadığı sorularak feragat hususunda Mahkemece ek karar verilmesi gerekir.