Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/7546 K.2025/4423

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek vekili tarafından davanın reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dava erkek tarafından açılan evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davası olup İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın ispatlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir. Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta her ne kadar İlk Derece Mahkemesince davanın ispatlanamadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden; bir kısım tanık beyanları ile dosyaya usulüne uygun sunulan ve tarih bilgisi ile yazışma içeriğinden davalı kadın tarafından davacı erkeğe gönderildiği görülen Whatsapp yazışmalarından davalı kadının, davacı erkeğe hakaret ettiği, aşağıladığı ve ortak konuta almadığı anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.