KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2024/7779 E., 2025/4105 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/1005 E., 2024/1231 K.
- Dava türü
- Boşanma
- İlk derece mahkemesi
- Bolu 1. Aile Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/385 E., 2023/180 K.
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, velâyet düzenlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkeğin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 175 inci maddesine göre, boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. Dosya kapsamından ve sosyal ve ekonomik durum araştırmasından kadının emekli maaşının 11.558,86 TL olduğu ve ayrıca asgari ücret karşılığında çalıştığı, erkeğin astsubay olduğu anlaşılmıştır. Belirlenen sosyal ve ekonomik duruma göre kadının asgari ücret düzeyinde gelirinin yanında emekli aylığı da bulunduğundan boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. O halde, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/7779, K. 2025/4105, 22 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama