Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/8210 K.2025/10497

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava; anlaşmalı boşanma protokolünden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Dosya kapsamından; tarafların 2008 yılında evlendiği, taşınmazın 2014 yılında satış hukuki sebebiyle alınarak erkek adına tescil edildiği, 2018 yılında kadın tarafından açılan davanın kabulü ile tarafların anlaşmalı olarak boşadıkları, boşanma protokolünün beşinci maddesinin, "Davalı (erkek) adına kayıtlı olan ve taraflarca evlilik birliğinin devamı sırasında elde edilen Çorum ...

Mahallesi 52... parsel 15 numaralı bağımsız bölümün en kısa sürede satılacak bu gayrimenkulün bakiye kredi borcu satım bedelinden karşılanacak ve kalan bakiye miktar taraflarca eşit olarak paylaştırılacaktır. Bu bakiye paranın paylaşımı esnasında bakiye paradan eş ... 5000 TL, eş ...

30.000 TL alacak kalan bedel de eşit olarak paylaştırılacaktır." şeklinde düzenlendiği ve ilk derece mahkemesi tarafından protokol hükmünün onaylanmasına karar verildiği, dosya kapsamından, erkeğin protokol hükmünü yerine getirmediğinin sabit olduğu, yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporuna göre taşınmazın dava tarihi itibariyle değerinin 262.600,00 TL olduğu, kalan kredi borcunun ise 27.606,60 TL olduğu,

protokol hükmü gereği yapılacak hesaplamaya göre kadın yararına hükmedilmesi gereken alacak miktarının 104.696,70 TL olduğu anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesi tarafından denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporu dikkate alınarak alacak miktarının belirlenmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, İlk Derece Mahkemesi kararının gerek açıklanan yönden gerekse gerekçe yönünden düzeltilerek onanması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası hükmü gereğidir.