Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/8323 K.2025/4264

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, kabul edilen asıl boşanma davası, aleyhine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar, ikinci tanık listesindeki tanık Bünyamin ile kızı arasında boşanma davası olması ve müvekkiline husumet gütmesi, reddedilen yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat talepleri ile lehine hükmedilen tedbir nafakası miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle kadına kusur olarak yüklenen "evlilik birliği içerisinde alınan eşyaları imam nikahlı eşinin ödeyeceğini söylediği" vakıasına erkek tarafından dilekçeler aşamasında dayanılmadığından, vakıanın kusur olarak yüklenmesinin mümkün olmadığının, belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlara göre yine de boşanmaya sebep veren olaylarda kadının ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.