Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/8346 K.2025/4685

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın vekili tarafından tamamı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle davacı-davalı erkek tarafından açılan davanın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 164 üncü maddesinde düzenlenen terk hukuki sebebine dayalı boşanma davası olduğunun,

bu nedenle davalı- davacı kadına kusur olarak yüklenen eşinin hastalığı döneminde eşi ile düzenli bir şekilde ilgilenmediği ve eşinin hastalığı zamanında eşinin ihtiyaçlarını karşılamadığı vakıalarının erkek tarafından açılan davanın niteliği gereği kadına kusur olarak yüklenmesinin mümkün olmadığının;

yapılan yargılama ve toplanan delillerden kadının evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmemek maksadıyla eşini terk ettiği ve haklı bir sebep olmaksızın ortak konuta dönmediğinin, belirlenen ve gerçekleşen bu kusurlara göre kadının yine de boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.