Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/835 K.2024/1216

...

MAHKEMESİ

Aile Mahkemesi

SAYISI

2023/427 E., 2023/749 K.

DAVA TARİHİ : 18.05.2018-11.06.2018

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın ve çocuk yararına ayrı ayrı aylık 400,00 TL tedbir ve 1.000,00 TL iştirak ve yoksulluk nafakasına, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; asıl davanın reddi ile kendi davasının kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, erkek lehine 20.000,00 TL manevî tazminata, çocuk yararına aylık 350,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.12.2019 tarihli kararı ile, erkeğin eşini pek çok defa dövdüğünü, küfür ve hakaretler ettiğini, gitsin bu orospu dediğini, çocuğuna da bıçakla saldırdığını, HİV virüsü taşıdığını ailesine uzun süre söylemediğini, kadının ise, evlilik birliği devam ederken eşine köpek suratlı ve köpek dediğini, eşine whatsap üzerinde hakaret ettiğini, küfür ettiğini, erkeğin istememesine rağmen başka bir erkeğin evlerine gelip gitmesine izin verdiğini belirterek,

gerçekleşen vakıalara göre erkeğin kadına nispeten ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile her iki davanın da kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk lehine 400,00 TL iştirak nafakasına, kadın lehine 5.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine ve erkeğin tazminat talebinin reddine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 26.12.2019 tarihli kararına karşı; taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-karşı davalı kadın vekili; manevî tazminat, iştirak nafakası miktarları, yargılama giderleri ile vekâlet ücreti yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-karşı davacı erkek vekili; kusur belirlemesi, manevî tazminat ile iştirak nafakası yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli kararına karşı davacı-karşı davalı kadın kusur belirlemesi, manevî tazminatın miktarı ile nafakaların miktarı yönünden ve davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, manevî tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmiştir.

2. Dairemiz 29.03.2022 tarihli ilamı ile tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alınarak davacı- karşı davalı kadın yararına takdir edilen manevî tazminatın az olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının manevî tazminat yönünden bozulmasına, kadının sair temyiz itirazlarının reddi ile bozma kapsamı dışında kalan kısımların onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İlk Karar İlk Derece Mahkemesinin 18.06.2018 tarih ve 2022/11101 Esas, 2023/1194 Karar sayılı kararı ile davacı-karşı davalı kadın yararına 15.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı Davacı-karşı davalı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, manevî tazminatın miktarı yönünden temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.03.2023 tarih ve 2022/11101 Esas, 2023/1194 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı kadın yararına 15.000,00 TL manevî tazminata hükmedilği, yeniden kurulan manevî tazminata yönelik hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere ve bozmanın amacına uygun olmadığı, davacı kadın yararına hükmedilen manevî tazminat az olduğu gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, bozma ilamı tarafların ekonomik ve sosyal durumları, davacının davalının eylemleri neticesinde çekmiş olduğu manevî ızdırap ve acının kısmen telafisi ve tarafların kusur oranları da göz önüne alınarak davacının manevî tazminat talebinin 40.000,00 TL 'lik kısmının kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; tarafların sosyal ve ekonomik durumu, kusurun niteliği, dikkate alığında hükmedilen manevî tazminat miktarının az olduğunu ileri sürerek; kararın manevî tazminatın miktarı yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hükmedilen manevî tazminat miktarının dosya kapsamına, hakkaniyete ve bozmanın amacına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple; Davacı-karşı davalı kadın vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.