Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/8401 K.2025/2880

Taraflar arasındaki davanın bozma sonrasında yapılan muhakemesi sonunda Mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından aleyhine hükmedilen yoksulluk nafakasının esası, yoksulluk nafakasında talep aşılmış olması, nafaka başlangıç tarihinin belirtilmemiş olması, maddî tazminatın miktarı, tavzih talebinin reddi yönünde verilen ek karar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu ve özellikle yoksulluk nafakasının ıslah ile artırılmasına yasal engel bulunmadığı, dosyanın geçirmiş olduğu safahat da dikkate alınarak, ıslah dilekçesinin tebliğ edilmemiş olmasının usul ekonomisi gereğince sonuca etkili olmadığının anlaşılmış bulunmasına göre temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.