Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/8470 K.2025/5626

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile reddedilen manevi tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı karşı davacı erkek vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince hüküm fıkrasında Türk Medeni Kanunu'nun 176. maddesi gereği toplu yoksulluk nafakası olarak aylık 1.000 TL'den 2 yıllık olmak üzere 24.000 TL toptan yoksulluk nafakasına hükmedildiği belirtilmiştir. Toptan yoksulluk nafakası belirlenirken tarafların ekonomik ve sosyal durumları, evlilikte geçen süre ve yaşları hakkaniyet ilkesi nazara alınarak, hakimin takdir yetkisi çerçevesinde bir miktar belirlenerek hüküm kurulması gerekirken, aylık yoksulluk nafakasının belirli bir ay ile çarpılarak toptan yoksulluk nafakasının belirlenmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın ilgili bentler yönünden düzeltilerek onanması gerekmiştir.