Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/8532 K.2024/7632

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine 02.01.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairenin 21.02.2024 tarih ve 2024/1607 Esas, 2024/1052 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi talep edilmiş ve İlk Derece Mahkemesince verilen 28.05.2024 tarihli ek karar ile karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı, ek kararın bozularak karar düzeltme talebinin incelenmesini talep etmekle yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Yargıtay kararına karşı yapılan karar düzeltme kanun yolu başvurusunu inceleme görevi Yargıtay'a ait olduğundan İlk Derece Mahkemesi'nin 28.05.2024 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Davacının karar düzeltme talebinin incelenmesine gelince;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda bu Kanun'un temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması sonucunda verilen Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna gidileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu durumda davacının karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.