Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/8540 K.2025/5051

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından katılma yoluyla; tazminatlara faiz talepleri olduğu halde faize hükmedilmemesi yönünden, davalı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, davanın kabulü, tazminatlar ile yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine göre davalı erkek vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı kadın vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar davacı kadının tazminatlara faiz uygulanması yönünde bir talebi olmadığı gerekçesiyle kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden faize hükmedilmemiş ise de dosyanın incelenmesinden davacı kadının dava dilekçesi ve ıslah dilekçesi ile tazminat taleplerine ilişkin faiz talebi olduğu anlaşılmaktadır. O halde kadın yararına hükmedilen tazminatlara kesinleşme tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmaması doğru olmayıp, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası hükmü uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçe ve hüküm fıkrasının bu yönden düzeltilerek onanması gerekir.