Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/8961 K.2024/9552

Taraflar arasındaki 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu`nun (5395 sayılı Kanun) 5/1-d maddesi uyarınca korunma kararı verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı anne ve baba tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı anne ve baba tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının b-18 bendine göre çocuk hakimi tarafından, çocuğun anası, babası, vasisi, bakım ve gözetiminden sorumlu kimse, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu ve Cumhuriyet savcısının istemi üzerine veya resen çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir kararı alınması çekişmesiz yargı işidir. Çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar, 6100 sayılı Kanun`un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca temyiz edilemez. Bu nedenle veli ...`ün temyiz başvurusunun reddine karar vermek gerekir.