Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/9105 K.2025/5041

Taraflar arasındaki boşanma ve 4721 Sayılı Kanunun (4721 sayılı kanun ) 197 maddesi gereğince açılmış tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kararı, davalı- davacı kadın vekili tarafından erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, vekâlet ücreti ile reddedilen birleşen tedbir nafakası davası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1. Davalı- davacı kadının reddedilen birleşen tedbir nafakası davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen toplam yıllık talep edilen nafaka miktarı(toplam 36.000,00 TL) Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır. Bu nedenle davalı- davacı kadının birleşen tedbir nafakası davasına ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2. Davalı- davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.