Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/9190 K.2025/5719

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı tarafından davalıya karşı evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı olarak açılan boşanma davasında İlk Derece Mahkemesi tarfından davanın reddine karar verilmiş olup kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından yukarıda belirtilen şekilde temyiz edilmiştir.

Dosyanın yapılan incelenmesinde; taraflar arasında yabancı mahkemede açılan boşanma davasının kabulüne karar verildiği ve bu davaya yönelik yabancı mahkeme kararının tanınmasına ilişkin kararın da 26.03.2025 tarihinde kesinleştiği, yabancı mahkemece verilen boşanma kararının tanınmasıyla yabancı ilamın kesin hüküm etkisinin yabancı mahkeme kararının kesinleştiği 10.04.2024 tarihinden itibaren hasıl olduğu, tarafların bu tarihten itibaren boşandıkları anlaşılmaktadır.

(5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 59 uncu maddesi). Bu hukuki durum karşısında boşanma davası konusuz hale gelmiştir.

Açıklanan sebeplerle davacı kadının boşanma davası konusuz kaldığından “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi ve davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumlarına göre yargılama giderleri ile vekalet ücreti yönünden hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.