Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/939 K.2024/8570

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili ve davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalının 30.12.1984 tarihinde evlendiklerini, bu evlilikten reşit iki çocukları bulunmakta olduğunu, müvekkili ile davalı 38 yıldır evli olduğunu, müvekkilinin davalıdan evlilikleri boyunca sürekli şiddet görmüş olduğunu, şiddet sebebi ile çeşitli yaralanmalar geçirmiş olduğunu, evlilik sürecinde müvekkili şiddet ve darp olaylarına dayanamaz olmuş, evlilik müvekkili açısından çekilmez hale gelmiş olduğunu, müvekkilinin şikayeti sonrası iddianame düzenlemiş ve Osmancık Asliye Ceza Mahkemesinde (2021/591 E.) yargılama yapılmış,

davalının eşe karşı kasten yaralama suçunun işlediği sabit görülmüş, hakkında HAGB kararı verilmiş olduğunu, 6284 Sayılı yasa kapsamında davalı eş hakkında koruyucu ve önleyici tedbir kararı verilmesini, adli yardım talebinin kabulünü, haklı davanın kabülü ile,

tarafların öncelikle, hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış nedeniyle boşanmalarını, talebin reddi halinde ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenleriyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini, dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere kararın kesinleşmesine kadar aylık 2.000,00 TL tedbir nafakası ve dava sona erdiğinde yoksulluk nafakasına dönüşmek üzere aylık 2.000,00 TL davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini,

evlilik birliğinin sona ermesinde ağır kusurlu taraf olan davalı aleyhine 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî olmak üzere toplam 200.000,00 TL tazminata hükmedilmesini, ziynet eşyaya ilişkin şimdilik 50,00 TL davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; davacı ile 38 yıldan beri evli olduğu, bu evlilikten her ikisi de reşit ... ile ... isimli 2 çocukları bulunduğunu, evlendikten sonra 2007 yılına kadar ... ilçesi ... köyünde ikamet ettiklerinden ve çiftçilik yaparak evinin ihtiyaçlarını karşılamaya çalıştığını, 2007 yılında Osmancık’a taşınarak, birkaç yıl değişik iş yerlerinde çalıştığını, daha sonra 11 yıl kadar kapıcılık yaparak,

2020 yılı temmuz aylarında emekli olduğunu ve şu an aylık 2.500.00 TL emekli maaşı almakta olduğunu, bu süre içerisinde eşi ile aralarında hiçbir huzursuzluk yaşamadıklarını, davacın kardeşi ...’ın evlerine gelip gitmesi ile onun aralarını bozması sonucu evlerinde geçimsizlik başgöstermeye başladığını, yine kayınbiraderim ...’ın sebebiyet vermesi sonucu 19.08.2021 tarihinde hemen hemen her evde olabilecek küçük bir tartışma davacı tarafından abartılarak aleyhinde şikayetçi olunduğunu ve haksız yere cezalandırıldığını, oysa kendisi eşine karşı hiçbir şekilde cebir ve şiddet uygulamadığını, hiçbir zaman kötü muamelede bulunmadığını,

hakaret etmediğini, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü tüm vakıalar tamamen asılsız olduğunu, yasal dayanaktan yoksun olarak açılan haksız davanın reddini, yargılama masraflarının da davacıya tahmil edilmesine karar verilmesini, talep ve beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin eşine karşı fiziksel şiddet ve hakaret eylemlerini gerçekleştirmesi ile boşanmaya neden olaylarda tam kusurlu olduğu, davacı kadın eşin ise, incelenen delillerden ve tanık beyanlarından her hangi bir kusuru bulunmadığı, davanın kabulü ile kadının pek kötü ve onur kırıcı davranış nedeni ile açtığı boşanma davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın lehine 40.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminat, aylık 1.500,00 TL tedbir, aylık 2.000,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili ve davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili; lehine takdir edilen tazminatların miktarı yönünden istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek; kusur belirlemesi ile aleyhine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönlerinden istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu, kadının istinaf taleplerinin kısmen kabulü ile ilgili hükümlerin kaldırılarak kadın lehine 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata , erkeğin istinaf itirazlarının ise esastan reddine hükmedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek; kusur belirlemesi ile aleyhine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönlerinden temyiz yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık tazminatlar, nafakalar ve kusur belirlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü, 175 inci maddeleri, 6098 sayılı Kanun'un 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,