Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/9437 K.2025/6022

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından 01.03.2022 tarihli istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek karara karşı istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, ret edilen tazminat talepleri yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından ise asıl davanın kabulü ile kusur tespiti, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi, velayet yönünden temyiz edilmekle;

kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiş; hükme karşı taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince verilen 20.06.2022 tarihli ek karar ile; istinaf harç ve masraflarının süre geçtikten sonra yatırıldığı gerekçesiyle kadın vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek kararın da davacı-davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davacı-davalı kadın vekilinin, harç ve masraflar yatırılmaksızın istinaf başvurusunda bulunduğu, bunun üzerine tarafa kesin süre içinde yatırması için muhtıra tebliğ edildiği, eksik harç ve masrafların süresinden sonra yatırıldığı bu nedenle mahkemenin ek kararının doğru olduğu, ek karara yönelik istinaf istemi reddedildiğinden, davacı-davalı kadın vekilinin esas karara yönelik istinaf istemlerinin incelenmesine yer olmadığına;

davalı-davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun ise kararın ve gerekçesinin usule uygun olduğu gerekçesi ile esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince yukarıda belirtilen sebeplerle temyiz edilmiştir.

"...Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net bir biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır ..." (HGK 2014/9-1743 E. 2017/372 K.)

Bu hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.06.1968 gün ve 1968/9-483 E. - 476 K.; 01.10.1969 gün ve 1969/2-417 E.-719 K.; 19.02.1997 gün ve 1996/2-897 E.-1997/86 K.; 13.04.2005 gün ve 2005/12-237 E.-248 K.; 30.11.2005 gün ve 2005/5-634 E.-680 K.; 09.05.2007 gün ve 2007/12-178 E.-249 K.; 22.07.2009 gün ve 2009/18-348 E.- 398 K. sayılı ilamlarında açıkça vurgulanmış; daha sonra verilen kararlarda da kararlılıkla bu uygulama sürdürülmüştür. Nitekim, doktrinde de aynı görüş benimsenmiştir (Baki, Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6.Bası, Cilt 5, Sayfa 4587 vd.). (Hukuk Genel Kurulu'nun 16.6.2010 tarih ve 2010/19-86 E., 2010/330 K. sayılı kararı).

Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince davacı- davalı vekiline gönderilen 13.05.2022 tarihli muhtırada "...harcın ve posta masrafının işlem muhtırasının tebliğ tarihinden itibaren Hukuk Muhakemeleri Kanununun 344 üncü maddesine göre bir haftalık kesin süre içinde dosyamıza yatırılması..." denilmek sureti ile her ne kadar davacı-davalı vekiline kesin süre ile ilgili eksikliğin giderilmesi amacıyla ihtarat yapılmak istenilmiş ise de anılan harcın "mahkeme veznesi" yerine "dosyaya yatırılması" yazılmak suretiyle harcın yatırılacağı merci yanlış gösterilmiştir. Bu nedenle gönderilen muhtıra usulsüz olup ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Hal böyle olunca Bölge Adliye Mahkemesince verilen asıl karara yönelik istinaf incelemesi yapılması gerektiğinden İlk Derece Mahkemesinin ek kararının bozularak kaldırılmasına ve istinaf incelemesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.