Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/9745 K.2024/10429

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına hükmedilen aylık 250,00 TL tedbir nafakasının aylık 750,00 TL'ye yükseltilmesine, ortak çocuk yararına ile aylık 750,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına hükmedilen aylık 350,00 TL tedbir nafakasının aylık 1.000,00 TL'ye yükseltilmesine, kadın yararına aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın yararına 20.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminata, ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından tazminatların ve nafakaların miktarları yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle ortak çocuk yararına ile aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından ziynet alacağı davası ile her iki dava ve ferileri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı, davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Davalı-davacı kadının iştirak nafakası ile tazminatların miktarı dışında kalan istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir.

Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davacı-davalı erkeğin, İlk Derece Mahkemesince asıl boşanma davasının reddine, birleşen boşanma davasın kabulüne, kusur belirlemesine, kadın yararına hükmedilen nafakalara, çocuk yararına hükmedilen tedbir nafakasına, velayet ve kişisel ilişkiye, ziynet alacağı davasının kabulüne yönelik kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle; davacı-davalı erkeğin temyiz isteminin asıl boşanma davasının reddi, birleşen boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafakalar, çocuk yararına hükmedilen tedbir nafakası, velayet ve kişisel ilişki, ziynet alacağı davasının kabulü yönlerinden reddine karar vermek gerekir.

Davacı-davalı erkeğin temyiz isteminin kadın yararına hükmedilen maddi-manevi tazminatların ve iştirak nafakasının miktarı yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Davacı-davalı erkeğin temyiz isteminin asıl boşanma davasının reddi, birleşen boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafakalar, çocuk yararına hükmedilen tedbir nafakası, velayet ve kişisel ilişki, ziynet alacağı davasının kabulü yönlerinden temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2. Davacı-davalı erkeğin diğer hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,