Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/9923 K.2025/12012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı erkek vekilinin 97... parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde. Mahkemece işbu taşınmazın edinilmiş mal olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, karar hatalı olmuştur. Şöyle ki, davalı erkeğin taşınmazın iş karşılığından edinildiğini, kişisel mal olduğunu savunduğu.

97... parsel sayılı arsa vasıflı taşınmazın 1/12 hissesinin arsa sahibi S.M. tarafından davalı erkeğe satış yoluyla devredildiği; dosya kapsamına sunulan 14.10.1999 tarihli satış vaadi sözleşmesine göre, satış vaadinde bulunanın müteahhit H.T., satış vaadini kabul edenin davalı erkek olduğu, sözleşmeden müteahhittin taşınmazı kazanma (edinme) sebebinin 30.04.1998 tarihli düzenleme şeklinde satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi olduğunun yazılı olduğu,

davalı erkek tarafından yapılacak işler karşılığından 97... parselde 5. normal katta bir dairenin devredileceğinin ve işin bitim tarihinin 15.01.2000 olarak kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamındaki sözleşmeler ve tanık beyanlarına göre, taşınmaz her ne kadar davalı erkeğe arsa sahibi tarafından satış yoluyla devredilmiş ise de; davalı erkeğin, müteahhittin arsa sahipleri ile imzaladığı 30.04.1998 tarihli düzenleme şeklinde satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi karşılığında edindiği ve 14.10.1999 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile de davalı erkeğe 2002 tarihinden önce yapacağı iş karşılığından devrettiğinin ve sonuç olarak davalı erkeğin taşınmazı 01.01.2002 tarihinden önce edindiğinin kabulü gerekir.

O halde, Mahkemece, davalı erkeğin işbu taşınmaz yönünden kişisel mal savunmasını ispatladığı kabul edilerek, işbu taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

3. Davalı erkek vekilinin 4160 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde. Mahkemece, işbu taşınmaza davacı kadının katkısının olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, bu yönden de karar hatalı olmuştur. Şöyle ki, davacı kadının işbu taşınmaza çalışarak katkısının olduğunu iddia ettiği.

4160 parsel sayılı taşınmazın 30/157 hissesinin 24.09.1996 tarihinde ilk davalı erkek adına satın alındığı, 15/157 hissesini 04.04.1997 tarihinde davacı kadına satış yoluyla devrettiği, kadının devraldığı 15/157 hisseyi 17.04.2000 tarihinde yeniden erkeğe satış yoluyla devrettiği; sigorta kayıtlarına göre, davacı kadının evlilik tarihinden sonra (19.03.1993) 1994-1995-1996-1997-19 98... yıllarına ait sigorta kayıtlarının doğum borçlanması nedeniyle olduğu, 08.06.2000 tarihinden sonra çalışmaya bağlı sigorta kaydının olduğu, davacı kadının kayıtsız çalışma iddiasının da olmadığı anlaşılmakla;

davacı kadının taşınmazın edinildiği tarihte çalışma karşılığı elde ettiği bir geliri olmadığının kabul gerekir. O halde, Mahkemece, davacı kadının işbu taşınmaza yönelik para ya da para ile ölçülebilen maddi veya hizmet değeriyle katkıda bulunduğu ispatlanamadığından işbu taşınmaz yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.