Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/1397 K.2025/8448

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından öncelikle zina nedenine dayalı boşanma talebinin kabulü gerektiği, takdir edilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı kadın tarafından zina olmadığı takdirde evlilik birliğinin sarsılmasına dayalı olarak açılan boşanma davasında, kadının zinaya dayalı davasının ispatlanamadığından bahisle reddine, evlilik birliğinin sarsılmasına dayalı dava yönünden ise erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir. Verilen karar taraflarca istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde tarafların istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm yukarıda gösterildiği gibi temyiz edilmiştir.

Zinanın varlığı için, eşlerden birinin karşı cinsten başka bir kişiyle cinsel ilişkide bulunması ya da böyle bir ilişkinin yaşandığına kesin gözüyle bakılmasını gerektiren bir durumun ortaya çıkması ve bunun da ispatlanmış olması gerekir.

Her ne kadar Mahkemece, dosyada mevcut delillerin bu iddiayı kanıtlamaya yeterli olmadığı kanaatine varılarak, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 161 inci maddesi uyarınca açılan zina sebebine dayalı boşanma davasını reddedilmişse de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, Mersin 6. Aile Mahkemesi’nin 2020/258 Esas, 2021/321 Karar sayılı ilamından anlaşıldığı üzere, taraflar arasındaki eldeki davadan önce erkek tarafından açılan bir boşanma davası reddedilmiş ve bu karar 01.06.2021 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı kadın dava dilekçesinde söz konusu dosyaya delil olarak dayanmıştır. Eldeki dava dosyası ile önceki dava dosyasında dinlenen tanık beyanlarından, erkeğin evlilik birliği içinde başka bir kadınla birlikte yaşadığı sabittir. Bu nedenle, kadının zina hukuki sebebine dayalı asli talebinin kabulü gerekirken hatalı değerlendirme ile zinaya dayalı boşanma talebinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.