Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/1655 K.2025/9175

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı kadın tarafından karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarı, reddedilen ziynet alacağı yönünden; davalı- karşı davacı erkek tarafından kabul edilen asıl dava ve ferileri, kusur belirlemesi, reddedilen maddi ve manevi tazminat talebi ile velayet düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

1.Davacı-karşı davalı kadının, ziynet alacağı davasının reddedilen kısmına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca "Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez.

02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Kanun’a eklenen Ek Madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibarıyla bu miktar “378.290 TL” olarak belirlenmiştir.

Somut olayda mahkemece davacı- karşı davalı kadının ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş, ziynetlerin reddedilen kısmının değerinin temyiz sınırı altında kaldığı anlaşılmış olup, davacı- karşı davalı kadının ziynet alacağına ilişkin karara yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2.Tarafların boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.