Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/1722 K.2025/3767

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davasının bozma sonrasında yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, karşı davada erkeğin zina hukuki sebebi ile açılan davasının kabulü ve erkek lehine hükmedilen tazminatlar yönünden; davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından ise kabul edilen manevî tazminat miktarı, aleyhe hükmedilen yargılama gideri ile kabul edilen tazminatlar üzerinden erkek lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yönünden temyiz edilmekle;

kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla davacı-karşı davalı kadın vekilinin tüm, davalı- karşı davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda Dairemizin 15.06.2023 tarihli bozma ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesince verilen 20.01.2022 tarihli kararın ise erkeğin zina hukuki sebebine dayalı davasının reddi, kusur belirlemesi ve erkeğin reddedilen tazminat talepleri yönünden bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan sair yönlerden ise temyize konu kararın onanmasına karar verilmiş, böylelikle bozma kapsamı dışında bırakılan yönlerden hüküm kesinleşmiştir.

İlk Derece Mahkemesince her ne kadar bozma ilamı sonrasında bozmaya uyularak verilen hükmün 4. bendinde; ''Davacı ve karşı davalı taraf adli yardımdan faydalandığından, 427,60 TL peşin harcın, davalı ve karşı davacı taraftan tahsili ile Hazineye gelir kaydedilmesine'', 5. bendinde ;''Davalı ve karşı davacı tarafça peşin karşılanan harç ile ilgili olarak dava dosyamızdan bozma öncesi 2020/219 Esas sayılı dosyası üzeri terkin sınırı altında verilmiş olmakla, gerekli olan 427,60 TL peşin harcın davacı ve karşı davalı taraftan tahsili ile Hazineye gelir kaydedilmesine'' şeklinde karar verilmiş ise de,

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma ilamının gereği yerine getirilmeksizin asıl ve karşı dava yönünden yeniden harçlara ilişkin hüküm tesisinin hatalı olduğu anlaşılmaktadır.

Yine Mahkemece hükmün 6. bendinde; '' Bozma sonrasında yapılan yargılama giderlerin taraflar üzerinde bırakılmasına'' şeklinde karar verilmiş ise de, bozma sonrasında yapılan yargılama giderinin davacı- karşı davalı kadın üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinin hatalı olduğu anlaşılmaktadır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.