Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/1842 K.2025/8784

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili; tazminatların miktarı, reddedilen ziynet alacağı davası, nafakalara ÜFE oranında artış yapılmasını, davalı erkek vekili ise; boşanma davasının kabulü, velayet, kabul edilen yoksulluk ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, kadının kısmen, erkeğin tüm yönlerden temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Davacı kadın vekili tarafından reddine karar verilen ziynet alacağı talebi yönünden temyiz talebinin değerlendirilmesinde;

Dosyanın incelenmesinde reddine karar verilen ve temyize konu edilen ziynet alacağı miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; kadın vekilinin reddedilen ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı erkeğin tüm, davacı kadının diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlanın değerlendirilmesinde;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkeğin tüm, taraf vekillerinin diğer hususlara yönelik temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.