KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2025/2079 E., 2025/3831 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/1840 E., 2024/1914 K.
- Dava türü
- Boşanma
- İlk derece mahkemesi
- Kırşehir 2. Aile Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/340 E., 2021/359 K.
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın bozma sonrası bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından tazminatlar yönünden talep aşılması suretiyle karar verilmesi, kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla davalı erkeğin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Somut olayda davacı kadın İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı tazminatların miktarları yönünden istinaf itirazında bulunurken talebini 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesi yönünde sınırlandırmıştır. Bölge Adliye Mahkemesince davacı kadın lehine talep aşılarak 120.000,00 TL maddî, 120.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir. Mahkemece taleple bağlı kalınarak bir karar verilmesi gerekirken, talep aşılarak karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/2079, K. 2025/3831, 17 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama