Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/2108 K.2025/3296

Taraflar arasındaki asıl dava (ortak velâyetin sonlandırılarak velâyetin anneye verilmesi) ve karşı davanın(ortak velâyetin sonlandırılarak velâyetin babaya verilmesi) yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine ve velâyeti anneye verilen çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişki yönünden yeniden hüküm kurulmuş ve sair istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı baba tarafından asıl davanın kabulü ve karşı davanın reddi yönünden adli yardım talepli olarak temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

1-Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar kesin olup temyiz edilemez. Aynı Kanunun 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin on üçüncü alt bendinde "velâyetin kaldırılması, velâyetin eşlerden birinden alınarak diğerine verilmesi ve kaldırılan velâyetin geri verilmesi” işleri çekişmesiz yargı işleri arasında sıralanmıştır.

Bu durumda, davalı-davacı babanın temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.