Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/2109 K.2025/4178

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek mirasçıları vekili tarafından asıl dava ve fer'îleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasında, davacı- davalı erkeğin 12.11.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle evliliğin ölümle son bulduğunun, boşanma taleplerinin konusuz kaldığının,

davacı- davalı erkek mirasçıları tarafından davaya 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 181 inci maddesi hükmü uyarınca devam edildiğinin ve bu şekilde asıl ve birleşen boşanma davasının aynı Kanun'un 181 inci maddesi hükmü uyarınca münhasıran sağ kalan eşin kusur tespiti davasına dönüştüğünün,

kusur tespitine yönelik tek bir davanın olduğunun ve münhasıran sağ kalan eş yönünden kusur tespiti yapılması gerekirken yazılı şekilde birleşen dava nedeniyle vefat eden davacı- davalı erkek eş yönünden de kusur tespiti yapılmasının hatalı olduğunun ancak dosya kapsamından boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-davacı kadına yüklenecek kusurlu bir davranışın bulunmadığı yönündeki tespitin isabetli olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı- davalı erkek mirasçıları vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.