Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/2271 K.2025/4452

Taraflar arasındaki istinaf incelemesinden geçen davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, kendi zina hukuki nedenine dayalı boşanma davasının reddi yönünden; davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından ise yeniden boşanma kararı tesis edilmesi, 25.04.2023 tarihli kararının boşanma hariç diğer hükümlerinin 28.05.2024 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakta bu hususlarda yeniden karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm kurulması yönünden temyiz edilmekle;

kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle tarafların boşanmalarına ilişkin hükmün 28.05.2024 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen yönlerden yeniden hüküm kurulmasının sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.