KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2025/2463 E., 2025/5439 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mayıs 2025
- Mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/1478 E., 2024/1760 K.
- Dava türü
- Velâyet- Nafaka- Kişisel İlişki
- İlk derece mahkemesi
- İstanbul Anadolu 18. Aile Mahkemesi
- Sayısı
- 2023/228 E., 2024/330 K.
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı anne vekili tarafından velâyetin değiştirilmesi ve kişisel ilişki yönlerinden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;
1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun(6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar kesin olup temyiz edilemez. Aynı Kanun'un 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin on üçüncü alt bendinde "velâyetin kaldırılması, velâyetin eşlerden birinden alınarak diğerine verilmesi ve kaldırılan velâyetin geri verilmesi” işleri çekişmesiz yargı işleri arasında sıralanmıştır.
Bu durumda, davalı anne vekilinin velâyetin değiştirilmesi davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
2.Davalı-davacı anne vekilinin kişisel ilişki hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı anne vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/2463, K. 2025/5439, 28 Mayıs 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama