Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/2589 K.2025/3645

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile aylık 600,00 TL olan iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 3.600,00 TL'ye yükseltilmesine ve nafakanın TÜİK'in belirlediği ÜFE oranında artırılmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı asıl tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı asıl tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 28.02.2025 tarihli ek karar ile, temyiz dilekçesinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun(6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kararın kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı asıl tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davalı asılın temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 28.02.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre kabul edilen ve temyize konu edilen toplam yıllık iştirak nafakası artış miktarı 36.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.470,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.