Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/2652 K.2025/4907

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından yargılama gideri ve vekâlet yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dava kişisel ilişki kurulması istemine ilişkin olup İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, kişisel ilişki kurulmasına talep olmadığından vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş, davacı vekili tarafından karar tebliğ edilmeden hükmün yargılama gideri ve vekalet yönünden tamamlanması talebinde bulunulmuştur. İlk Derece Mahkemesi ek karar ile bu talebin reddine karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından asıl ve ek karara karşı istinaf talebinde bulunulması üzerine istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesi oy çokluğu ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesi kararının muhalefet şerhinde de belirtildiği üzere; davacı vekili istinaf dilekçesi ile ek kararın kaldırılmasını istemiş ise de istinaf dilekçesi içeriğinden gerekçeli kararın kendisine tebliğinden sonra 2 haftalık süre içerisinde kararda yargılama giderine yönelik hükümlerin hatalı olduğunu ve bu hükümlerin kaldırılarak yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesini de istediği, istinaf talebinin hem ek hem de asıl karara yönelik olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 332/1. maddesi gereğince talep olmasa da kendiliğinden yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmeyip kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.