Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/2666 K.2025/4921

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm asıl davacı vekili tarafından asıl davanın reddi yönünden, birleşen davalı vekili tarafından birleşen davanın kabulü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dava ve birleşen dava altsoy tarafından 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 291. Maddesine dayalı olarak açılan soybağının reddi istemine ilişkindir. Davacılar asıl ve birleşen davalarda nüfusta kayden kardeşleri olarak görünen kişinin babasının kendi babaları olmadığını ileri sürerek soybağının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle reddine, birleşen davanın ATK raporu ile davalının babasının müteveffa ... olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle kabulüne, soybağının reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı asıl davacı tarafından asıl davanın reddi, davalı tarafından birleşen davanın kabülü yönünden temyiz talebinde bulunulmuştur.

1.Asıl davacının asıl davanın reddine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre asıl davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Asıl ve birleşen davalının birleşen davanın kabulüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

4721 sayılı Kanun'un 291. maddesi gereğince ilgililerin dava açma hakkı kocanın ölümünden itibaren bir yıldır. Hak düşürücü süreye yönelik açık düzenleme bulunduğu için maddenin son fıkrasında düzenlenen "Kocanın açacağı soybağının reddi davasına ilişkin hükümler kıyas yoluyla uygulanır." hükmü hak düşürücü süre yönünden uygulanmaz. Kıyas ancak hakkında düzenleme olmayan hallerde mümkündür. Bu nedenle birleşen davanın da 291. maddede yer alan bir yıllık hak düşürücü sürede açılmadığından reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmeyip kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.