Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/2869 K.2025/10349

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından 26.02.2025 tarihli ek karar ile asıl karar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar 26.02.2025 tarihli ek karar ile davacı kadın vekilinin temyiz talebinin temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de; davacı kadın dava dilekçesinde ziynetler yönünden aynen iade talebinde bulunmuştur. Bu durumda hüküm altına alınan tüm alacak kalemlerinin Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibariyle toplam rayiç değerinin temyiz kesinlik sınırının üzerinde olduğu nazara alınmadan davacı vekilinin temyiz başvurusunun miktar yönünden reddine karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesince verilen 26.02.2025 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı kadın vekilinin asıl karara yönelik temyiz itirazlarının esasının incelenmesine gelince; Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.