Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/2970 K.2025/4980

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından kişisel ilişkinin süresi, özel günlerde kişisel ilişki kurulmaması ve kurulan kişisel ilişkinin yatılı tesis edilmemiş olması yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda velâyeti annede olan torunlar Eylül ve Nehir ile davacı babaanne arasında "her ayın 1. Cuma akşamı saat 19.00 ile saat 20.30 arasında kişisel ilişki tesisine" karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından yukarıda gösterilen şekilde temyiz edilmiştir. Dosyanın yapılan incelemesinde.

Mahkemece kurulan kişisel ilişkinin, "yatılı" olarak kurulmamasının çocukların beyanları ve sosyal inceleme raporu doğrultusunda isabetli olduğu, bu hususun her zaman dava konusu edilip yeniden değerlendirilebileceği anlaşılmakta ise de; kurulan yatısız kişisel ilişkinin süresi az olup daha uygun sürelerde yatısız kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.