KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2025/3153 E., 2025/6764 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2025
- Mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/791 E., 2025/197 K.
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vasisi tarafından reddedilen yoksulluk nafakasının kaldırılması davası ve ortak çocuklar için hükmedilen iştirak nafakaları yönünden; davalı-davacı kadın vekili tarafından ise davacı-davalı erkeğin kısmen kabul edilen davası ve reddedilen yoksulluk nafakasının arttırılması davası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kısmen kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Davacı-davalı erkek vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre davalı-davacı kadının kabul edilen iştirak nafakası davasında hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 52.872,00 TL; davacı-davalı erkeğin reddedilen yoksulluk nafakasının kaldırılması davasında kaldırılması talep edilen yoksulluk nafakası miktarı dava tarihi itibariyle toplam miktar 16.560,36 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 544.000,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davacı-davalı erkek vekilinin davalı-davacı kadının kabul edilen iştirak nafakası ve kendisinin reddedilen yoksulluk nafakası davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
2.Davalı-davacı kadın vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/3153, K. 2025/6764, 1 Temmuz 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama