Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/3418 K.2025/10379

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından karar tarihine en yakın tarihteki taşınmazın değeri üzerinden karar verilmemesi yargılama giderleri yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise tamamı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davalının, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu Kanunu'nun 117 inci maddesi gereğince borcun tamamı açısından, dava konusu protokoldeki taşınmazın en geç satış tarihi olarak belirlenen 06.10.2021 tarihinde tüm alacak yönünden temerrüde düştüğünün ve dolayısıyla alacağın tamamına bu tarihten itibaren faiz işletilmesinin doğru olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.