Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/3448 K.2025/9941

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından tamamı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğe kusur olarak yüklenen “kadının önceki evliliğinden olan çocuklarına para vermediği" vakıasından sonra tarafların evliliğinin devam ettiği, erkeğin bu davranışının kadın tarafından affedildiği en azından hoş görü ile karşılandığı, affedilen ya da hoş görü ile karşılanan davranışların kusur olarak yüklenilmesinin mümkün olmadığı,

yine erkeğe kusur olarak yüklenen “il dışına çıktığında eşini bilgilendirmediği” vakıasına yönelik tanık beyanlarının sebep ve saiki belli olmayan soyut beyanlardan ibaret olduğu bu nedenle erkeğe kusur olarak yüklenilmesinin doğru olmadığı, belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre yine de erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.