Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/3630 K.2025/11003

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı kadın vekili tarafından karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatların miktarı, yargılama giderleri ve vekâlet ücreti, aile konutu şerhi konulması dosyasında verilen tefrik kararı, aile konutu yönünden ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin verilen karar yönünden; davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi,

tazminat taleplerinin reddi, aleyhe hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatlar, ortak konutun kadına özgülenmesine dair verilen karar, yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Bölge Adliye Mahkemelerinin, geçici hukuki korumalar hakkında verdikleri kararları 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz edilemeyen kararlardandır. Davacı-karşı davalı kadın vekilinin ihtiyati tedbire ilişkin ara karara yönelik temyiz dilekçesi ile davalı-karşı davacı erkek vekilinin müşterek konutun kadına özgülenmesine dair tedbir niteliğinde verilen tedbir kararına yönelik temyiz dilekçesinin 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı-karşı davalı kadın vekili ile davalı-karşı davacı erkek vekilinin reddedilen yönler dışında gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup her iki taraf vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.