Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/3734 K.2025/10744

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, boşanma davasının kabulü, tedbir ve iştirak nafakası miktarı, kadın lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi ile miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince tanık ...'ın görgüye dayalı beyanı ile erkeğe yüklenen ''eşine sövdüğü,

hakaret ettiği'' vakıasından sonra evlilik birliği devam etmiş olup bu vakıanın affedildiği veya hoşgörüldüğünün kabulü gerektiğinden bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, diğer tanıklar ... ve ...'ın ise bilgilerinin duyuma dayalı olduğundan bu beyanlara dayalı olarak kusur yüklenemeyeceği ancak kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre da davalı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.